مفهوم زمان در ملکوت خداوند؟

دربارهٔ این برنامه

ادامهٔ مجموعهٔ ملکوت. واعظ به نامهٔ اعتراضی یکی از واعظان («برادر هرمز» در شبکه هفت) پاسخ می‌دهد که می‌گفت «ملکوت هنوز نیامده»: او توضیح می‌دهد که ملکوت امروز در دل ایمانداران است و آمدن علنی پادشاهی مسیح در آینده نیز درست است. دعای ربانی (متی ۶) برای کسی است که هنوز ملکوت را ندارد؛ ایماندار دعا می‌کند «ملکوت در من آشکار شود»؛ قدرت در مکاشفه است نه تکرار. قسمت دوم ملکوت: سلامتی/صلح. مرور افسسیان ۴:۲۴: «بپوشید» کار ماست؛ روح ما در آینه خود خدا را می‌بیند و بی‌نقص دعا می‌کند، و برای همین «دعا به زبان‌ها» ضروری است (روح بی‌نقص، ذهن مدام با نقص می‌جنگد). مفهوم زمان: برای خدا فقط «حال» وجود دارد؛ ایمان (عبرانیان ۱۱) آینده را به حال می‌کشد؛ فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴: گذشته را بگذار. مثال تمثیلی «سه نفر = گذشته، حال، آینده» و «سه یکی است» (پدر، پسر، روح؛ ما با ازدواج با مسیح در میز تثلیث جا داریم؛ «خدای اسلام برای شما جا ندارد»). ۱یوحنا ۴:۱۵، ۱۷: خدا با تمامی کمال خود در ما ساکن است؛ «باک بنزین» نداریم؛ روزه ایمان را قوی می‌کند نه خدا را در ما بیشتر. ما اکنون همان‌گونه هستیم که او هست. ۱قرنتیان ۶:۱۷: یک روح با خداوند؛ اشاره به دختر نو‌ایمان در آلمان که «خدا را حس نمی‌کرد». کولسیان ۱:۲۲ و ۲:۳: «در مسیح پنهان»؛ نجات = پنهان‌شدن در مسیح. استدلال اصلی سلامتی: ایمانی که می‌گوید «من با مسیح مرده‌ام» (گذشته، حال، آینده)؛ آدم مرده نگران نیست؛ متی ۱۱:۲۸-۳۰ (بیایید نزد من… یوغ من… افتاده‌دل)؛ نگرانی از خود را رها کردن = سلامتی؛ شهادت شخصی دهم‌دادن: حقوق ۸۰۰ دلار، مخارج ۱۰۰۰ دلار؛ پس از ده‌یک اضافه‌حقوق گرفت.

کلیدواژه‌ها: ملکوت خدا، سلامتی و صلح، مفهوم زمان، ایمان، خلقت تازه، زبان‌ها، تثلیث، مرده با مسیح، یک روح با خدا، سکونت خدا، ده‌یک، نگرانی، یوغ مسیح، روزه، پنهان در مسیح، دعای ربانی، آینده در حال، شهادت مالی، مفهوم زمان در ملکوت خداوند؟، لوقا، متی، افسسیان، عبرانیان، فیلیپیان

آیه‌های این برنامه: لوقا ۱۷:۲۰-۲۱، متی ۶:۹-۱۳، افسسیان ۴:۲۴، عبرانیان ۱۱:۱، فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴، اول یوحنا ۴:۱۵، اول یوحنا ۴:۱۷، اول قرنتیان ۶:۱۷، کولسیان ۱:۲۲، کولسیان ۳:۳، متی ۱۱:۲۸-۳۰، غلاطیان ۲:۲۰، رومیان ۸:۳۱، رومیان ۶:۲-۱۱، متی ۱۷:۲۷، دوم قرنتیان ۵:۱۷، فیلیپیان ۲:۵