قسمت ۲۳: نامه به پرغاموس، جایی که شیطان ساکن است

خلاصهٔ این قسمت

نامه به پرغاموس (مکاشفه ۲:۱۲-۱۷): عیسی: "آنکه شمشیر دو دم تیز را دارد." پرغاموس: مرکز گناه - معابد زیاد، "جایی که شیطان ساکن است، جایی که تخت شیطان است." در این محیط، ایمان خود را حفظ کردند. نکات مثبت: نام مرا انکار نکردی، حتی در روزهای آنتیپاس (شاهد امین) که کشته شد. اصلاح: بعضی تعلیم بلعام را دارند - خوردن قربانی بتان و زنا کردن. بعضی تعلیم نیقولائیان را دارند که من از آن نفرت دارم. سه بت: (۱) پول، ثروت. تعالیم "برکت مالی": اگر ثروتمند نباشم، رابطه درست با مسیح ندارم. اعتراف: پول‌پرست شدم - فکر صبح تا شب پول. (۲) خودپرستی. فکر و ذکرش خودش - نگران خودم، خانواده‌ام، کارم. این آدم خودپرستی می‌کند، نه خداپرستی. (۳) زنا - جسمانی، روحانی، با دنیا. امر: "توبه کن، والا با شمشیر دهانم جنگ خواهم کرد." پاداش: "من پنهان، سنگ سفید، نام تازه - هویت جدید." هویت قدیمی می‌خواهد غذا بخورد. بدترین غذا: تعالیم نادرست. تعلیم فیض سالم: آرامش، شادی، آزادی از شریعت. تعلیم عروس: شباهت مسیح، غلبه بر دنیا، ملکوت آسمان، صبر، تحمل، قدرت. به جسمتان غذا ندهید. به نفس دنیوی غذا ندهیم. چیزی که ما را به صلیب می‌برد.

کلیدواژه‌ها: نامه به پرغاموس، تخت شیطان، شمشیر دو دم، سنگ سفید، بت پرستی، پول پرستی، خودپرستی، تعالیم نادرست، هویت جدید، پرغاموس، پرگاموم، بلعام، نیکولائیان، تعلیم بلعام، مَنّای نهان، نام تازه، بت‌پرستی، زناکاری، کلیسای ایران، خدمت در سختی، مکاشفه ۲، جایی که شیطان ساکن است