قسمت ۷۷: دعای دایمی

خلاصهٔ این قسمت

استاد عرفان با استناد به مزمور ۱۵۰:۶ و واژهٔ عبری «نشماه» (نفس) توضیح می‌دهد که هر نفس می‌تواند تسبیح و دعا باشد، و با مرور واژه‌های عبری دعا و عبارت «همیشه دعا کنید» در اول تسالونیکیان ۵، معنای دعای دایمی را باز می‌کند. او با خاطره‌ای از انتظار کودکانه برای پدرش، از شنوندگان می‌خواهد چنان به خدا وابسته شوند که دعا مانند نفس از آنان جاری شود.

آیات مرتبط: مزمور ۱۵۰:۶، اول تسالونیکیان ۵:۱۷، اول تسالونیکیان ۵:۱۸.

کلیدواژه‌ها: دعای دایمی، مزمور ۱۵۰:۶، هر که روح دارد خداوند را تسبیح کند، نشماه (نفس)، نفس کشیدن، دعا بدون انقطاع، اول تسالونیکیان ۵:۱۷، همیشه دعا کنید، پروسئوخومای (یونانی)، واژه‌های عبری دعا، پلل، هلل، حللویا، برخ (برکت دادن)، حگا (تعمق)، آنا (آه کشیدن)، افتادگی و نیاز به خدا، وابستگی کودک به پدر، خاطرهٔ پدر در سوپرمارکت، زمزمهٔ دعا در طول روز، مکالمه با خدا، پرستش، استدعا و درخواست، گنجینه‌ای از کلام خداوند، کلام خدا