شناخت هویت در حکایت پسر گمشده

دربارهٔ این برنامه

پیام استودیویی (به‌جای جلسهٔ کلیسا که هفتهٔ سیزده‌بدر در پارک برگزار شد). بنیان تعلیم کلیسا «هویت‌شناسی» است: ما فرزند خدا هستیم و با انتخاب خودمان غلامی عیسی را می‌پذیریم (او با خون خود ما را خرید و «خداوند» است) و از آن راه به مقام پادشاهی در حوزهٔ خواندگی‌مان (تجارت، کلیسا، هنر، سیاست…) می‌رسیم. واعظ داستان پسر گمشده (لوقا ۱۵) را از زاویهٔ پسر کوچک می‌خواند: ارثیه را از پدر می‌خواهد و پدر مانع نمی‌شود (توضیح اینکه چرا برخی ایمانداران با زندگی درونی خراب هم شفا و معجزه می‌بینند: ارثیه را پدر نمی‌گیرد)، ولی آن را برای خود هدر می‌دهد. در بن‌بست تصمیم می‌گیرد دست‌کم غلام پدر شود (آیه ۱۸-۱۹)؛ پدر دوان‌دوان می‌آید و جامه، انگشتر (اقتدار پادشاهی) و کفش می‌دهد (آیه ۲۰-۲۲). نکته: هویت فرزندی هرگز از دست نمی‌رود، اما می‌شود ارثیه و میوه و پیروزی را از دست داد؛ پیروزی مسیحی یعنی در اطاعت بودن نه خانه و پول؛ ارث تمام می‌شود، انگشتر اقتدار دائمی است و ملک پدر بی‌انتهاست. غلامی بخشی از طبیعت فرزندی است نه اجبار. الگو: عیسی در فیلیپیان ۲ جایگاه خود را کنار گذاشت و غلام شد و بالاترین نام را یافت. دعوت به بازگشت به خانهٔ پدر و غلامی برای رسیدن به پادشاهی.

کلیدواژه‌ها: هویت‌شناسی، پسر گمشده، فرزندی، غلامی، پادشاهی، ارثیه، انگشتر، اقتدار، اطاعت، بلوغ روحانی، خواندگی، بازگشت به خانهٔ پدر، فیلیپیان ۲، شناخت هویت در حکایت پسر گمشده، لوقا، فیلیپیان، هویت در مسیح، فرزندی و غلامی، ملکوت و اقتدار ایماندار، خواندگی و رؤیا، فیض و لطف خدا

آیه‌های این برنامه: لوقا ۱۵:۱۱-۱۲، لوقا ۱۵:۱۷-۱۹، لوقا ۱۵:۲۰-۲۱، لوقا ۱۵:۲۲، فیلیپیان ۲:۵-۱۱