ملکوت خداوند کجاست؟

دربارهٔ این برنامه

آغاز مجموعهٔ تازه دربارهٔ ملکوت خدا (مکاشفهٔ کنفرانس). واعظ می‌گوید یک سال است فقط از آنچه شخصاً مکاشفه یافته تعلیم می‌دهد. لوقا ۱۷:۲۰-۲۱: «ملکوت خدا در میان شماست» — منظور خود مسیح؛ ملکوت = مسیح و چون مسیح در ماست، ملکوت در ماست (نه در مکان/زمانی دیگر). رومیان ۱۴:۱۷: ملکوت = عدالت و سلامتی و شادی در روح القدس، نه معجزه و حضور محسوس. متی ۶ (دعای ربانی) دعای یهودیان پیش از روح القدس بود؛ ایماندار دیگر «ملکوت تو بیاید» نمی‌خواهد چون ملکوت آمده؛ گناهانش بخشیده، نانش مهیا، بر شریر غالب است. متی ۶:۳۳: اول ملکوت و عدالت را بجویید = بشناسید که در شماست. نقد دعاهایی که فرض می‌کنند فاصله‌ای میان ما و آسمان است؛ روزه/دعا/پرستش چیزی را نمی‌آورد بلکه آنچه در ماست آشکار می‌کند (ایمان؛ گناه ایمان را ضعیف می‌کند). عدالت = جایگاه قانونی (پاسپورت عوض‌شده، فرزندخواندگی قانونی و زیستی)؛ ۲قرنتیان ۵:۱۷: خلقت تازه کامل است؛ خدا فراتر از زمان همهٔ ما را (گذشته، حال، آینده) یک‌جا می‌بیند و وعده‌ها «داده شده‌اند». تولد تازه = زاده‌شدن از محبت خدا؛ در «DNA» ما قدوسیت پدر است؛ عدالت را باید باور کرد نه به‌دست آورد. ۲قرنتیان ۵:۱۸: مصالحه = مبادله (لاویان ۱: دست بر سر قربانی؛ بی‌اطاعتی من بر او، اطاعت او بر من) و نتیجه: «یکی با خدا بودن».

کلیدواژه‌ها: ملکوت خدا، عدالت، سلامتی، شادی، خلقت تازه، تولد تازه، هویت، پسرخواندگی، مصالحه، مبادله، دعای ربانی، ایمان، مسیح در ما، قدوسیت، وعده تمام‌شده، قربانی سوختنی، DNA روحانی، جایگاه قانونی، ملکوت خداوند کجاست؟، لوقا، رومیان، متی، دوم قرنتیان، یوحنا

آیه‌های این برنامه: لوقا ۱۷:۲۰-۲۱، رومیان ۱۴:۱۷، متی ۶:۹-۱۳، متی ۶:۳۳، دوم قرنتیان ۵:۱۷-۱۸، دوم قرنتیان ۵:۲۱، یوحنا ۳:۳، یوحنا ۳:۱۶، اول یوحنا ۴:۸، لاویان ۱:۴، امثال ۳:۱۶-۱۷، فیلیپیان ۲:۵