آموزه های ایمان

سلامت عاطفی و بلوغ روحانی جدایی ناپذیرند. امکان ندارد کسی به بلوغ روحانی برسد در حالیکه هنوز از نظر عاطفی نابالغ است.

بسیاری از ایمانداران در تعریف زندگی سالم مسیحی، تمامی توجه خود را به رعایت اصول روحانی محدود و معطوف نموده و بر این باورند که؛

• صرف یادگیری کلام خدا و خواندن مداوم آن،

• رفتن به کلیسا و انجام آیین های فردی و جمعی ای همچون پرستش خداوند،

• انجام خدمات مختلف،

• استفاده از عطایای گوناگون روح القدس

• پایبندی به اصول اخلاقی و رعایت احکام خداوند و امثال اینها می‌توانند به داشتن یک زندگی مسیحی پویا و شکوفا منجر شوند. این در حالیست که کمترین توجهی به مسائل عاطفی نداشته و در بسیاری از مواقع این رکن بسیار مهم از زندگی مسیحی نادیده گرفته می‌شود.

همین امر موجب بروز یک سوء تفاهم بزرگ در بین ایمانداران شده؛ بسیاری از مسیحیان در نتیجه نادیده گرفته شدن ابعاد عاطفی و احساسی، در روند رشد ایمانی خود، از ابراز عواطف و احساسات خود صرف نظر نموده و در بسیاری از مواقع بروز احساسات و خصوصا احساسات منفی ای همچون حس نگرانی، یأس و ناامیدی، درماندگی، افسردگی، خشم و امثال اینها را بعنوان نشانه ضعف ایمانی خود قلمداد می نمایند. اما با یک نگاه ژرف و عمیق به کلام خدا و شیوه زندگی بسیاری از مردان و زنان نام آورِ ایمان، متوجه یک واقعیت مهم می‌شویم؛ و آن واقعیت مهم آن است که تقریبا هیچ یک از این افراد به پنهان نمودن احساسات خود دست نزده و آنها را نادیده نگرفته اند.

کتاب مقدس به داود بعنوان مردی که موافق دل خدا بود می‌نگرد. اما مطالعه مزامیر بما نشان می‌دهد که دنیای عاطفی داود بسیار بشری و آسیب دیده بود.

داود به آشکار نمودن تمامی احساسات و عواطف خود دست زده و آنها را در مزامیرش نمایان می‌سازد. در بسیاری از مزامیر شاهد خستگی، اضطراب، ناامیدی، چشم انتظاری، خشم و ناله های داود هستیم و در مزامیر دیگری نیز به شادمانی، ابراز خرسندی و امیدواری و نشاط او می‌نگریم.

بیایید لحظاتی به مزامیر ۶۹ آیات ۱۹ تا ۲۱ نگاهی بیندازیم و ببینیم در کدام یک از احساسات داود با او شریک هستیم. نکته حائز اهمیت اینجاست که داود هیچ یک از این احساسات را پنهان نکرده و مهم تر آنکه خداوند اجازه داد تا تراخمات احساسی و عاطفی داود در کلام خودش ثبت شود.

هدف خداوند از نمایش احساساتی این چنینی چیست؟ به عبارت دیگر چرا خداوند اجازه می‌دهد تا احساساتی همچون ناامیدی و افسردگی یا خستگی و استرس و ... آن هم از جانب مردان و زنان بزرگ ایمان نمایان گردیده و در کلام او ثبت شوند.

چه بسا خداوند می‌خواهد بما بگوید؛

برای صمیمیت واقعی با من لازم نیست که لبخند را بر چهره خود نقاشی کنید و تنها با ستایش و پرستش به حضور من بیایید، بلکه باید آنقدر به محبت من اعتماد داشته باشید که بتوانید آزادانه همه احساسات‌تان را با من در میان بگذارید. مهم نیست که این عواطف تا چه اندازه به نظر شما آشفته و پریشان به نظر آیند.

باید توجه داشت که عیسی مسیح یک نجات دهنده عاطفی نیز هست. نجات خداوند تنها به ابعاد و زوایای روحانی یا اخلاقی انسانها محدود نمی‌شود. روح القدس بر آنست تا با ورود به لایه های احساسی و عاطفی ما، آنها را نیز شفا بخشیده و نجات بخشد و این امر مستلزم توجه ما به مسائل و مشکلات عاطفی و احساسی و بیان و مواجهه صحیح ما با تک تک آنهاست.

هنگامی که از این منظر به کتاب مقدس نگاه می‌کنیم، در خواهیم یافت که عیسی همه چیز بود به جز " یک مسیح با عواطف یخ زده و منجمد". خود او نیز بدون شرم و آزادانه احساسات مختلف خود را بروز می‌داد. بیایید به طیف گسترده ای از عواطف مسیح توجه نماییم؛

● او گریان گشت ( لوقا ۱۹ : ۴۱)

● او وجد و شادی نمود ( لوقا ۱۰ : ۲۱ )

● او محزون و غمگین شد ( مرقس ۱۴ : ۳۴ )

● او خشمگین شد ( مرقس ۳ : ۵ )

● او مضطرب و دلتنگ گردید ( مرقس ۱۴ : ۳۳ )

● او محزون شد ( لوقا ۳: ۵ ، لوقا ۱۲ : ۵۰ )

چنانکه ملاحظه می کنید خود خداوند نیز در جسم انسانی احساسات مختلفی را تجربه نمود، اما نکته مهم این است که از بروز این احساسات امتناع نکرده و ابراز آنها را نشانه ضعف در ایمان نمی‌داند.

پس همانگونه که مشاهده می کنیم، صرف رشد نمودن در جنبه های روحانی نمی‌تواند به بلوغ ما ایمانداران منجر گردد.

از همین رو لازم است به رشد عاطفی و احساسی توجه خاصی را مبذول داشته و همواره در صدد مواجهه مطلوب با این احساسات باشیم؛

بیاییم با دعوت از روح خدا و قرار دادن تمامی احساسات و عواطف خود در دستان او، از او بخواهیم تا در مسیر پویایی و شکوفایی احساسی هر چه بیشترمان بما مدد نموده و زمینه بلوغ ما را در زوایای مختلف حیات مان در مسیح فراهم آورد.

برگرفته از کتاب " زندگی مسیحی و سلامت عاطفی " پیتر . ل . اسکازرو

نویسنده : #محسن_یعقوبی